Brrrr wat is het koud.

Vrijdagavond op  bezoek geweest bij Willem en Simon; Max is op bezoek geweest bij Olga ;-)
We hadden afgesproken dat we zaterdag, ongeacht de weervoorspellingen, om 12:00 uur naar het strand gaan.

Zo gezegd, zo gedaan. Om 12:00 uur de auto geparkeerd en wij naar het strand. Niet wetende dat het nog zo koud zal zijn en hoeveel wind er waait. Als dappere dodo's zijn we richting Monster gelopen. Strak tegen de wind in. Max en Olga laten niets merken en trotseren onverstoord de wind. Achter de bal aan en dat kan je zien in de filmpjes.

En tot slot. Kom hierrrrrrrrr met die bal.

(P.S. foto's en filmpjes zijn alleen op de blog te zien en niet in de emailberichten).

De scherpe wind en het klokje thuis.

Het maakt Max niets uit dat de wind scherp is. Zijn neus gaat in de lucht om hondenvriendjes te zoeken op straat.

Aan zijn houding van de neus weet ik dat aan de overkant van de straat een ander hondje loopt.

Na een wandeling van een uur met zijn vriendin Olga, komen we weer thuis. Hij loopt vier keer door de woning omdat hij weet dat de voerbak wordt aangevuld. Mijn uitkleden van de winterkleren duurt Max te lang. Helaas.

Na de maaltijd, komt mijn kanjer nog even vragen om iets extra's. En dat krijgt hij. Een varkensoor of iets anders. Daarna zoekt Max zijn slaapplek.

En dan is het vrede in huis. Ik hoor het klokje thuis tikken.
Tik, tak, tik, tak, tik,tak.

Mooie momenten. Een tevreden hond en een gelukkig baasje.

Max is uitgelaten bij het uitlaten.

Wow, sneeuw op de straten.
Max laat zijn snuit laag over de grond en snuift de nieuwe geuren op van de sneeuw.

Hij is uitgelaten en springt letterlijk in de sneeuw. Bij het opgooien van een sneeuwbal ziet hij in de lucht een balvorm, maar bij het pakken is er niets meer.

Tijdens de uitlaat, loopt Max huppelend door de sneeuw. Hij beleeft het nieuwe dek van de straat als een uitdaging. Het is nieuw en verrassend.

Max is uitgelaten tijdens het uitlaten.

De beste wensen voor 2012

Voor iedereen: De Beste Wensen voor 2012.

_________________________________________________

Max is nog even aan het woord.

Nou, nou, het baasje heeft het goed geregeld. De mand meegenomen naar het vakantiehuisje met Oud en Nieuw. En wat denk je: ook alle lekkernijen!
Op de eerste dag besef ik me dat we op een unieke locatie zijn. Na aankomst wordt eerst de auto leeggemaakt, mijn mand geplaatst, een plek gemaakt voor mijn waterbak en voerbak, en de hondenriem en lijn hangen aan de haakjes in de gang.
Baasje is klaar met inrichten en kijkt me aan met een blik van 'wat dacht je ervan, ff lopen?'
We maken een rondje op het park. Wow wat veel bomen en struiken. Thuis moeten we eerst met de lift naar beneden en oversteken, maar hier is het gelijk als je buitenkomt. Het regent en we maken een rondje op het park. Lang genoeg voor alle toilet zaken en daarna naar een warm huisje. Heerlijk.

De volgende morgen, 08:30 uur en na een bescheiden hint, was het baasje klaar om de ochtendwandeling te maken. En hij heeft mij verbaasd. We lopen een andere route dan gisteravond. Hij opent en hek en steken de weg over. Wow, en nog eens wow, een heideveld met allemaal lekkere luchtjes. Ik mag loslopen. En we lopen over de heide. Schoon van de regen en vol met allemaal reuk voor de neus. Daarna lopen we verder een bos in. Ik steek mijn staart omhoog, loop allemaal rondjes tussen de bomen en geniet van alle luchtjes in het bos. Hoe heeft mijn baasje dit allemaal kunnen regelen?

Het baasje neemt het over.

Het is inmiddels 31 december en er wordt iets duidelijk wat we niet hadden verwacht. Het knalt. Nog niet dichtbij, maar vuurwerk vrij is de omgeving niet. Putten en Krachtighuizen liggen nabij het park en daar wordt al flink vuurwerk afgestoken. Het knalt regelmatig.
Bij de receptie hebben ze aangegeven dat het geen vuurwerk vrij park is omdat de omgeving waar vuurwerk wordt afgestoken te dichtbij ligt. Ik reageer niet en laat het bericht over me heen komen. We zien wel hoe het gaat.
Bij het zoeken via google naar een vuurwerk vrij park, kwam ik terecht op de website van Landal. Daar aangekomen heb ik de verdere aansturing niet gevonden dan wel gevolgd. Hierdoor zijn we beland op een park waar om 00:00 uur vuurwerk wordt afgestoken. Gelukkig is het veel minder dan thuis en Max is slechts anderhalf uur onrustig i.p.v. een hele dag en nacht.
Op TV Gelderland was een rapportage over het vuurwerk en vuurwerk vrije parken. Hoenderloo, daar hadden we moeten zijn. Leuk om te weten.

We hebben intens genoten van het huisje, het park en de omgeving. Het was zeker de moeite waard en de accommodatie was goed. Landal heeft het goed geregeld en op maandag 2 januari zijn we weer naar huis gegaan met een mooie herinnering.

Inmiddels hebben we een nieuwe reservering gemaakt voor het Oud en Nieuw 2012/2013. Maar dit keer in Hoenderloo. Een vuurwerk vrij park hoop ik ;-)

Met koude pootjes, natte neus en met flapperende oren door de storm, trotseert  ik als Ierse Setter het winterweer van december 2011. Ik weet dat het in Ierland niet anders is, dus dat Nederlandse wintertje is een eitje. Het baasje moet er maar aan geloven. Dagelijks -met of zonder regen/storm- gaan we naar buiten.

Bij deze wensen we alle honden-vrienden een mooie Kerst en een Gelukkig Nieuwjaar.

Enne ---- met oud/jaar ben ik mooi niet thuis. Die Haagse jongens gooien maar met knallen of het niets is. 

Ze doen maar. Baasje heeft een arrangement (zo, dat blaf ik maar even uit) geregeld op een vuurwerkvrij vakantiepark. In Putten staat een Huis(je) en daar gaan we naar toe tijdens de jaarwisseling.

Baasje heeft verteld dat er een open haard is. Mooi om te weten, want als we een boswandeling hebben gemaakt, kunnen we mooi voor de open haard liggen. Lekker warm. Ik zal de takken aanslepen, zodat het baasje de open haard brandend kan houden. Tja, je moet er wel wat voor doen!

Ik hoop wel dat het baasje alle lekkere dingen van thuis ook meeneemt. Varkensoren, runderoren, de brokken, de dentix stokken en ander snoepgoed. Ik moet er niet aan denken dat we daar in een 'landhuisje' zitten zonder al die lekkere dingen.

Ik heb al gezien dat baasje een lijstje heeft gemaakt van mee te nemen spullen. Of mijn mand daar ook op staat, betwijfel ik. Zo niet, dan nemen we gewoon de bank in als slaapplaats. Ik heb wel aan mijn mand gedacht en als baasje dat niet meeneemt is dat zijn verantwoording ;-).

Lieve vrienden. Dit is het laatste bericht in 2011. Eind december gaan we op stap en in Januari 2012 vertellen we weer verder.

Blaf, blaf, woef, woef. Aai over de bol, handstreek over de flank. Het was een mooi jaar 2011.

Max uit logeren.

Zaterdag 26 november ben ik uitgenodigd door vrienden om een familiefeestje bij te wonen. Om een viering van een 80ste verjaring mee te maken. Ik wil hier graag naar toe en zoek een oplossing voor Max.

Willem en Simon zijn bereid om Max op te vangen zodat ik niet voortijdig mijn bezoek moet afbreken. Dit betekent dat Max op bezoek gaat bij zijn vriendin Olga. Al jaren zijn speelkameraatje op het veldje.

Dankzij een MSN bericht van Willem om 14:30 uur, schiet ik in de hoogste versnelling om te douchen, de spullen van Max bijeen te pakken en de benodigde cadeautjes in de tas te krijgen. Om 15:03 uur zitten Max en ik in de auto onderweg naar Olga. Een paar minuten later staan we voor de deur. En toen de explosie!

Max en Olga als gekken in de weer. Rennen door de kamer, rennen naar buiten, happen, likken, het kon niet op. Max dwars over de bank, Olga er achteraan. Ik heb de woonkamer goed in me opgenomen. Het kan zijn dat over een paar uur deze kamer een geheel andere indeling heeft ;-).

Ik bedank Willem en Simon dat zij Max op visite willen ontvangen en ik vervolg mijn route. Even tussendoor naar Boskoop, naar mijn oudste zus -had ze al een tijdje niet gezien- en daarna verder op reis naar Waddinxveen; naar het familiefeestje van mijn vrienden.

Ik vermaak me uitstekend. De jarige was verrast dat ook andere dan eigen familieleden waren uitgenodigd. De stemming zat er goed in. Live muziek doet het altijd goed en na het aperatief was het tijd voor de toespraak. Jacques, mijn vriend en het "zoontje" van de jarige, had een goed voorbereide speech.
Tot slot werd er een heel mooi cadeau uitgereikt. Een foto van de drie kleinkinderen op canvas. Drie schitterende koppies voor Opa.

Ik vermaakte me met de bekende personen: Ron, Joke, Jacques, Monique, Lars, Arvid, Pa en Ma Berends, etc., etc. Tussendoor het buffet en de benodigde (non-alcoholische) drankjes. Tja, we moeten nog terugrijden en geen medereiziger waardoor ik automatisch ook de BOB ben.

Om 22:00 uur werd ik me bewust dat ik weer naar Den Haag moest gaan. Max is op visite en als de gastheren tijdig de ogen willen sluiten, ik op tijd weer terug moet zijn om Max op te halen. Ik had ook de huissleutel afgegeven voor het geval dat de twee deugnieten niet tot rust konden komen. Ik had geen berichtje ontvangen dat dat nodig was, dus ik kon verwachten dat Max nog op visite was.

Kort na het desser nam ik afscheid van de vrienden c.s.. In de auto belde ik al met Willem om te zeggen dat ik onderweg ben. Max lag te slapen totdat de telefoon ging. Ik kreeg te horen dat alles goed is verlopen.

Om 22:50 uur stapte ik binnen bij Simon en Willem en twee honden kwamen met ontzettend veel enthousiaste op me af. Jas uit, glaasje op tafel. Ik heb met heel veel plezier vernomen dat de twee kanjers een geweldige tijd hebben gehad. De woonkamer was niet verbouwd. Willem en Simon hebben mijn kanjer met de hoogste egards behandeld en verwend. Tussentijds twee keer uitgelaten en de honden laten gaan zoals zij dat wilden.

In het uurtje dat ik daar aanwezig was, heb ik kunnen zien hoe Max en Olga de avond hebben doorgebracht. Ergo, ik heb kunnen zien hoe Max thuis was bij Simon en Willem en hoeveel zij van Max houden.

We gaan naar huis. Ik bedank Willem en Simon hartelijk voor de gastvrijheid en geef Olga (zij was immers de echte gastvrouw) nog snel een dentastick. Max springt in de auto. Hij wil naar huis.
De auto gaat de garage in en Max wordt nog even uitgelaten. Het laatste rondje.
Hij sprint naar de voordeur. Hij wil naar binnen. Na een kleine maaltijd kijkt hij me aan met het verzoek om te willen slapen. Ik stuur Max naar de mand. Binnen een seconde is hij in een diepe slaap en dat heeft geduurd tot de volgende dag. Tot 10:15 uur!

Het was een mooie dag.

Het is vandaag een feestje, Max is 3 jaar geworden.

Max is geboren op 10 november 2008 te Halle (ik was in de veronderstelling dat hij 9 november was geboren) in een nest met 5 puppies.
Op zaterdag 3 januari 2009 heb ik Max opgehaald en naar Den Haag gebracht. De eerste reis was geen succes en heb weken een bange hond in de auto gehad. Gelukkig is de angst weg en zit meneer heerlijk achterin de auto. Sinds januari 2011 is deze plek vergroot en de instap verbeterd door een grotere auto.

De eerste drie maanden waren zwaar. Elke dag om de twee uur naar buiten. Het zindelijk maken. Leren omgaan met een hond die je taal niet verstaat en met een eigen bioritme totaal anders dan de hond. Dat was wennen.

Er waren ook leuke momenten. De reacties van mensen op de beeldschone pup Max. Een mooie dame die opeens riep: "Oh wat lief", was helaas niet voor mij bedoeld.

Max heeft vrienden gemaakt. Dankzij zijn onwijs mooi karakter. Hij is geliefd bij de honden en eigenaren in de buurt. En hij weet altijd weer hoe hij graag wordt aangehaald.

Eén van zijn vrienden is Olga. Een kanjer die hij vanaf jongs af aan kent en meerdere keren per week tegen komt. Op de eerste foto zijn we op weg naar het veldje waar Olga altijd op hem wacht. Hij loopt al ver vooruit en op de tweede foto wacht hij op mij met een blik 'waar blijf je nou'. Op de derde foto staan Olga en Max gezamenlijk geporterteerd. Het filmpje daarna geeft aan hoe zij met elkaar omgaan.

Soms is er ook een ander hondje. Mazzel en we noemen haar zwaffel. Helaas kan ze dat nooit uitvoeren.

Max heeft elke dag een feestje dankzij de uitlaatservice. Isis komt 5 dagen per week Max ophalen om uit te laten tussen 09:30 en 12:00 uur. Met andere honden naar de bossen of het strand. Als hij thuis komt merk je dat de dag niet beter kon.

Soms gaan we op zondag naar Hilversum. Een wandeling met andere Setters. Anderhalf uur hollen en spelen. Soms even een neustikje tegen mijn hand, daarna weer snel naar de andere setters.

Het uitlaten heeft een standaardkarakter. Om 08:00 uur doen we een kort rondje voor de noodzakelijke dingen. Hierna het feestje met de uitlaatservice. Vermoeid en slaperig de middag doorkomen en dan om 17:00 uur naar het veldje waar Olga is. Als laatste moment een rondje om 23:00 uur met het baasje. Samen een wandeling van minimaal 30 minuten. Met een route van loslopen. Mooier kan het niet.

Ik heb gedroomd van een setter, maar de werkelijkheid is mooier.